ارقم بن ابی ارقم(قست اول)

ارقم یکی دیگر از جمله صحابی رسول خدا (ص) است که مادرش ارقم امیمه دختر حرث بن حباله از خزاعه و پدرش ابوالارقم، عبدمناف بن اسد از طایفه بنی مخزوم از قریش بود. وی هفتمین نفری است  که به دین مبین اسلام مشرف شده است. قبل از اسلام آوردن، او را با کنیه ابوعبدمناف می‌شناختند و بعد از اسلام کنیه او به ابوعبدالرحمن تغییر کرد.

اشتهار ارقم بیشتر به خانه ی او بر می گردد که محل ملاقات تازه مسلمانان و ترویج و تبلیغ رسالت توسط رسول خدا(ص) بود. هنگامی که تعداد تازه مسلمان شده ها  بسیار اندک  بود برای تجمع و عبادت به دره‌های اطراف مکه می‌رفتند. اما بعد از جندی کفار متوجه آنان شدند، لذا مزاحمت برایشان ایجاد نمودند تا آنحا که این موضوع موجب زد و خورد میان دو طرف گردید و در این میان سعد بن ابی وقاص با استخوان شتر به سر یکی از کفار زد و موجب جاری شدن خون از سر و صورت او شد. با این پیشامد پیامبر (ص) و یارانش مجبور شدند مکان دیگری را برای تجمع و عبادات خود در نظر بگیرند، لذا با ظاهر شدن عداوت کفار قریش، پیامبر (ص) و یارانش به خانه ارقم بن ابی ارقم که در دامنه کوه صفا بود، رفته و در آن جا مخفی شدند. مدت اقامت در خانه ارقم برای دعوت به دین اسلام تا بدانجا ادامه پیدا کرد که تعداد اسلام آورندگان به چهل نفر رسید.

مشرکان مکه از پیشرفت و گسترش اسلام پیوسته در بیم و هراس بودند و شکست و زوال خود را نزدیک و نزدیکتر می دیدند بنابر این فشارها را بر امت محمد(ص) هر روز بیشتر می کردند تا اینکه رسول خدا (ص) مأمور به هجرت و خروج از مکه شد در این هجرت  ارقم نیز در حالی که سی سال از سنش گذشته بود به مدینه مهاجرت کرد. پس از هجرت به مدینه در مراسمی که بین مسلمین به منظور الفت و برقراری وحدت و برادری برگزار شد پیامبر (ص) بین ارقم و ابوطلحه زید بن سهل پیمان برادری بست. ارقم بعد از اقامت در مدینه در محله بنوزریق، در خانه‎ای که پیامبر(ص) به او اختصاص داد سکنی گزید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *