زید بن ثابت(قسمت اول)

زید فرزند ثابت فرزند ضحاک و نام مادرش نوار از قبیلۀ بزرگ خزرج در مدینه است. او در سال یازدهم قبل از هجرت در شهر مدینه متولد شد و در مکه رشد و پرورش یافت. هنگامی که ۶ساله بود پدرش را در جنگ بعاث (جنگی پیش از هجرت پیامبر(ص) به مدینه ) که بین دو قبیله اوس و خزرج  اتفاق افتاد از دست داد.

زید در ۱۱سالگی با دیگر مسلمانان و به امر  رسول اکرم(ص) به مدینه هجرت کرده و در امور دین، علم آموخته و از کاتبان وحی در میان انصار بوده است. اما با توجه به سن کم زید، به صورت طولانی این امر ادامه نداشته است.

زید در میان خانوادۀ خود، خوش رو و خندان و در میان مردم، خویشتن‌دار و آرام بود. به علت نزدیکی و همراهی زید با پیامبر(ص)، تحت تاثیر رفتار پیامبر(ص) قرار گرفته بود و سعی می‌کرد که افعال و کردار پیامبر(ص) را انجام دهد. وی با مردم بسیار مهربان بود و با آن‌ها با ملاطفت برخورد می‌کرد. از هوش و ذکاوت بالایی برخوردار بود. تلاوت قران را دوست می‌داشت و قرائت او همراه با تدبر و تفکر بود. به اقامه نماز جماعت در مسجد اهتمام می‌ورزید و فرزندانش را به این امر سفارش می‌کرد.
در غزوه بدر،پیامبر(ص) به دلیل صغر سن به وی اجازه حضور نداد . در جنگ احد نیز به همین دلیل اجازه رفتن را پیدا نکرد.

 در جنگ خندق – سال پنجم هجرت – شانزده ساله شده بود، بنابر این براى همکارى با مسلمانان توفیق حضور پیدا کرد. در این جنگ همه مسلمانان براى کندن خندق تلاش می کردند، خود پیامبر (ص) نیز در این تلاش مشارکت داشت و هر کسى مقدارى از زمینى را که به عنوان سهمیه او تعیین شده بود، با تمام توان و با هر وسیله ممکن گود مى‏کرد. زید اما چون قدرت کلنگ زدن نداشت، خاکهایى را که دیگران کنده بودند از گودال بیرون مى‏ریخت. پیغمبر (ص) یا مشاهده تلاش زید خرسند گردید و فرمود: زید خوب پسرى است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *