سَعد بن عُباده (قسمت سوم)

بعد از ماجرای سقیفه و غصب خلافت توسط ابوبکر ،سعد بن عباده از بیعت با ابوبکر سرباز زد. اگر امام علی (ع) و بنی هاشم در سقیفه بنی ساعده حاضر بودند به احتمال زیاد سعدبن عباده در خلافت طمع نمی کرد زیرا از تسلط بنی هاشم بر انصار هراسی نداشت . سعدبن عباده رقابتی با امام علی (ع) و بنی هاشم نداشته است . رفتار بعدی فرزند وی قیس بن سعد که از مهمترین و باوفاترین یاران امام علی (ع) و امام حسن (ع) بوده است نشان می دهد که به احتمال فراوان نه تنها سعدبن عباده و خانواده وی بلکه همه ی انصار در صورتی که امام علی(ع)  خلافت رابر عهده می گرفت با وی همکاری می کردند.
سعد هیچ‌گاه با خلفاء بیعت نکرد و قبیله‌اش نیز به تبعیت از او، با ابوبکر بیعت نکردند. و صراحتاً اعلام کرد “تا تیر در زه دان دارم به سوی شما می اندازم و اگر توانستم با شمشیر با شما می جنگم و هرگز با شما بیعت نخواهم کرد.”
داستان عدم بیعت سعد با خلیفه اول، در زمان عمر هم تکرار شد. هرچه خلیفه دوم در بیعت گرفتن از سعد اصرار کرد، راه به جایی نبرد. کثرت و قوت قبیله سعد، دستگاه حاکمه را از تعرض به سعد باز می‌داشت پسر سعد روزی عمر را نصیحت می‌کند که «‌سعد سوگند یاد کرده که با شما بیعت نکند و شما هم نمی‌توانید به اجبار از او بیعت بگیرید مگر آنکه او را بکشید! قتل او هم منوط به قتل همه قبیلۀ خزرج و قتل خزرج منوط به قتل اوس است و این مقدور شما و اعوانتان نخواهد بود، پس با او بسازید.
او در زمان خلافت عمر راهی بخشی از زمین‌هایش در شام شد، اما در بیابان‌های اطراف مدینه در سال ۱۵ هجری در ۵۶ سالگی به دست خالد بن ولید که از ناحیه عمر مأموریت داشت، کشته شد و شایع کردند که جنییان او را کشته اند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *