عبدالرحمن بن عوف(قسمت پایانی)

عبدالرحمن بن عوف همانند سایر صحابه در بیشتر جنگها، پیامبر (ص) را همراهی کرده است. او فرماندهٔ سپاهی بود که محمد(ص) برای مقابله با دومه الجندل در شعبان سال ششم اعزام نمود. رسول خدا (ص) او را با سریه ای به دومهالجندل فرستاد و به او فرمود: ای پسر عوف: لوا را بگیر و همه در راه خدا رهسپار جهاد شوید، با هر کس به خدا کافر شده بجنگید، خیانت نکنید، مکر نورزید، کسی را مثله نکنید، کودکی را نکشید، عهد خدا و رفتار پیامبرش در میان شما همین است.
سپس اضافه فرمود: اگر دعوت تو را پذیرفتند، دختر سرورشان را به زنی بگیر.
عبدالرحمن رهسپار شد تا به دومهالجندل رسید و سه روز آن جا ماند و به اسلام دعوتشان کرد، پس اصبغ بن عمرو کلبی رئیس مسیحی آنها مسلمان شد و بسیاری از قبیله اش نیز به دین اسلام مشرف شدند، آنگاه عبدالرحمن با “تماضر” دختر اصبغ ازدواج نمود و او را به مدینه آورد.
پس از رحلت رسول خدا، عبدالرحمن با چند تن دیگر از مهاجران در سقیفه حاضر شد و از بیعت، با ابوبکر جانبداری کرد. وی از هواداران خلیفه اول و دوم بود.
خلیفه دوم پس از ضربت خوردن، شورای شش نفره ای را تعیین کرد و گفت: اگر سه نفر با یکی و سه نفر دیگر با شخص دیگر بودند، سه نفری را انتخاب کنید که عبدالرحمن بن عوف با آنهاست. عبدالرحمن سپردن خلافت به امام علی را مشروط به عمل به کتاب خدا، سنت رسول و سیره ابوبکر و عمر نمود که امام شرط سیره ابوبکر و عمر را نپذیرفت. در عوض، عثمان آنرا پذیرفت و عبدالرحمن با او بیعت کرد و بدین ترتیب عثمان خلیفه مسلمین گردید.
در دوران اولیه خلافت عثمان، عبدالرحمن به خوبی از عطایای او بهره مند شد ، به نحوی که عثمان در حدود۰۰۰/۵۶۰/۲ دینار به وی بخشید. اما در اواخر عمر بر سر مسائلی از جمله مسئله خلافت عبدالرحمن پس از عثمان بینشان اختلاف و دشمنی پدید آمد. بعد از این ماجرا عبدالرحمن عهد کرد که هرگز با عثمان سخن نگوید.
پس از مدتی عبدالرحمن بیمار شد و عثمان به عیادتش رفت، اما او رو به سوی دیوار کرد و با وی سخن نگفت. وی در سال ۳۲ هجری قمری در زمان خلافت عثمان در مدینه بر اثر همان بیماری در گذشت.
عبدالرحمن یکی از ثروتمندان بازرگانان قریش بود و پس از خود ثروتی بی شمار از جمله، هزار شتر، صد اسب، ده هزار گوسفند و زمینهای کشاورزی باقی گذاشت. هریک از چهار زن او به مقدار ۸۴۴ هزار درهم ارث بردند.
عایشه در آخرین روزهای زندگی عبدالرحمن بن عوف، به وی پیام داد که در صورت تمایل می تواند وصیّت کند در داخل حرم پیامبر(ص) دفن شود، ابن عوف در پاسخ این پیام گفت: «گذشته از این که نمی خواهم خانه رسول خدا و محل زندگی عایشه را بوسیله دفن شدن، در مضیقه قرار دهم من با عثمان بن مظعون پیمانی دارم که هر یک از ما جلوتر از دنیا رود، دوّمی هم در جوار او به خاک سپرده شود. «بنابر این، قبر ابن عوف هم مانند ابن مظعون در کنار قبر ابراهیم قرار دارد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *