عبدالله بن جحش

عبدالله بن جحش  ۲۵ سال قبل از بعثت رسول اکرم(ص) در مکه متولد شد پدرش جحش و مادرش امیمه بنت عبدالمطلب است؛ لذا او را باید پسر عمه ی رسول خدا (ص) دانست .

عبدالله بن جحش از جمله پیشقدمان در اسلام به شمار میرود که در اوائل و پیش از وارد شدن رسول خدا (ص) به خانه ارقم در مکه به دین اسلام مشرف شد و فضیلت دو هجرت حبشه و هجرت مدینه را برای خود کسب کرده است.

بعد از استقرار پیامبر (ص) به مدینه منوره، عبدالله به سوی مدینه هجرت نمود ودر آنجا همرای رسول معظم اسلام (ص) باقی ماند واخلاق اسلامی وآداب نبوی را از وی آموخت و توفیق حضور در جنگ بدر نیز پیدا کرد .فضیلت و جایگاه او به حدی رسید که رسول خدا (ص) در غزوه بدر از وی در مورد اسیران مشورت گرفت.
عبدالله بن جحش اولین کسی است که رسول خدا (ص) وی را به امیر لشکر منصوب نمود آن هم در سریه نخله که بنام سریه عبدالله بن جحش نام گرفته است.

عبدالله بن جحش در غزوه احد نیز شرکت کرده و در آن روز شرایط شگفت انگیزی داشته است. او در جنگ به شدت رزمید وجولان می داد تا که شمشیرش شکست. عبدالله از عاشقان شهادت بود و تا دم مرگ جنگید او در لحظات قبل از شهادت به خداوند عرضه داشت: “خداوندا! مرا با کافر نیرومندی روبرو بساز. تا با او درگیر شوم و نخست عنوان غازی را کسب کنم. سپس او مرا شهید بسازد. دهن، بینی، چشم‌ها و گوش‌هایم را قطع کند و آن گونه به حضور تو بیایم. تو از من بپرسی: ای عبدالله دهن، بینی، چشم‌ها و گوشهایت را چه کردی؟ من هم جواباً برایت بگویم که: پروردگارا، من در دنیا با آنها مرتکب گناهان زیادی شدم. نخواستم به حضورت با اعضای گنهکار بیایم، به همین خاطر آنها را در دنیا گذاشتم و آمدم.” و بدینسان عبدالله بن جحش در جنگ احد به شهادت رسید.

رسول اعظم(ص) بعد از شهادتش،  او و دائی وی ( حمزه  سیدالشهدا ) را در منطقه احد در یک قبر به خاک سپارد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *